e
sv

İNCİTMEDEN KUL OLABİLMEK

60 Okunma — 26 Mayıs 2020 16:41
avatar

Gizem Sevinç

  • e 0

    Mutlu

  • e 0

    Eğlenmiş

  • e 0

    Şaşırmış

  • e 0

    Kızgın

  • e 0

    Üzgün

İNCİTMEDEN KUL OLABİLMEK

Allah’ın selâmı, rahmeti, bereketi ve merhameti O’na inanan tüm kullarının üzerine olsun. Ramazan ayı gelmiş, hoş gelmiş. Neymiş Ramazan? Ramazan “yanmak” demekmiş. Kızgın yerde yalın ayak yürümekle yanmak. “Bu aya Ramazan denmesinin bir sebebi, bu ayın günahları yaktığıdır. Bu ayda açlık, susuzluk hararetinden ıstırap çekilir. Veyahut oruç hararetinden günahlar yakılır.” demiş Elmalılı Hamdi Yazır.
Allah’ın diğer ayları gibi bu mübarek ayın da kıymetini bilmek, tövbe etmek gerek. Hata yapıyoruz, yanılıyoruz, bile bile yangına doğru ilerliyoruz. Bir yerde okumuştum, insan “unutan” demekti. İnsanlığımızı unuttuk. Bilhassa, Allah (C.C.)’a olan kulluğumuzu.
Bir hocam var, Allah ondan râzı olsun, der ki: “Allah’ı incitmekten sakının.” Sevdiklerimizi incitmekten sakınır, onların sözünden çıkmayız. Şunu bilmeliyiz ki En Sevgili olan Allah’tır. O’nun hoşuna gitmeyecek ve O’nun râzı olmayacağı davranışlardan uzak durmamız gerek.
Günahlarımız yanmalı, biz yanmalıyız. Yanlışlarımızdan dönmeliyiz. Ölmeden önce ölebilmeliyiz. Nerdeyiz, diye sorduk mu hiç kendimize? Varacağımız menzil neresi dedik mi? Şu dünyada bir gayemiz yok mu bizim? Var elbette!
İnsan başıboş bırakılmış, öylece dünyaya gönderilmiş bir varlık değildir. Eşref-i mahlûkattır insan, yani yaratılmışların en şereflisi. Dönmek gerek; özüne dönmek. Dönmek gerek; hatadan dönmek. Yangına varmadan yanmak gerek!
Bin aydan daha hayırlı olan bir geceye; Leyletül Kadr’e yaklaşıyoruz. Zira böyle buyurmuş Allah Kur’ân-ı Kerim’de. Zaman geçiyor, bizler dünkü biz değiliz. Ömür bitiyor, kendimize gelmeliyiz. Sormalıyız kendimize: “Fe Eyne Tezhebûn?” -“Bu Gidiş Nereye?”
Bu gidiş nereye ey insan! Yorulmadın mı nefsine uymaktan? Haydi, gel biraz sükût edelim. Sarsın huzur yanı başımızı. Sıkılmadın mı gürültülerde boğulmaktan? Kendinden kaçmaktan yorulmadın mı?
Açalım ellerimizi semâya, seslenelim Âlemlerin Rabb’ine… Çok şükür Yâ Rabbi, Çok Şükür. Şükür… İşiten, Bilen ve Gören Muhakkak ki O’dur.
Selâm ve duâ ile…

Kaynakça: m.yeniakit.com.tr / islamansiklopedisi.org.tr

etiketlerETİKETLER

Sıradaki içerik:

İNCİTMEDEN KUL OLABİLMEK